Over Maartse Buien

Leven met een beperking of chronische ziekte is pittig. Het vraagt van jou om levenskunst. Ik wil je helpen om te leren dansen in de regen. Het gaat om durven de koude regens op je lijf te aanvaarden. En tegelijkertijd je vrij, blij en dankbaar te voelen voor dat wat er wel in jouw leven is.

Zo voel ik me elke dag lichtvoetiger leven. Dat is bevrijdend. Graag wil ik je inspireren om wat meer uit je leven te halen.

Maartse buien – die heb ik

Ik ben Maartje de Kok, getrouwd met Peter en samen met onze 4 kinderen wonen we in Zoetermeer. Over een paar maanden verhuizen we naar een ruimer huis in Pijnacker en krijg ik mijn eigen schrijfkamer. Ik snak naar de deur die ik dan achter mij dicht kan trekken en de stilte.

Door mijn leven met het Ushersyndroom heb ik geregeld mijn Maartse buien. Van nature ben ik positief ingesteld. Bij vlagen echter voel ik angst en verdriet om wat komen gaat, mijn naderende doofblindheid. Elke dag worstel ik met mijn ziekte, de beperkingen en de hieruit volgende chronische vermoeidheid. Ik hoop dat de zon hoe dan ook in mijn leven blijft schijnen.

In mijn rol als ouder van meerdere kinderen met een beperking of chronische ziekte sta ik ook aan de andere kant. Ik maak van dichtbij mee hoe het kind en wij als ouders een rollercoaster instappen als het kind ziek is of een beperking krijgt.

Wat ik doe

Schrijven maakt mij gelukkig. Met het schrijven creëer ik mijn eigen plek in deze wereld en dat voelt fijn.
Mijn grootste talent is dat ik dwars door de pijn heen wil en dan vervolgens pro-actief een eerste stap zet in de richting van een oplossing. Ik haal mijn inspiratie uit mijn persoonlijke ervaringen met het Ushersyndroom, uit mijn rol als moeder van kinderen met een beperking en uit boeken en blogs van *self-improvement* en minimalisme tot creativiteit.

Onder begeleiding van de Schrijversacademie werk ik aan mijn debuutroman. Naast mijn schrijfwerk geef ik oude meubeltjes een nieuw leven, loop ik hard bij Running Blind en kan ik me vreselijk opwinden over de plastic soep in de oceanen en de rivieren. Minimalisme fascineert me mateloos. Schrijven is schrappen, maar ik schrap ook graag ouwe zooi uit mijn leven.

Al zegt Bløf dat het harder regent dan je hebben kan, ik ben ervan overtuigd dat je nog harder dansen kan. Ik ga je laten zien hoe.