Diep in winterslaap

Soms zou je willen dat het anders was. En elk jaar overvalt het je weer. Het is geniepig, het sluipt dichterbij. Je weet dat het eraan kom, je stelt je erop in. Opnieuw zet je je schrap en dit jaar zweer je bij jezelf dat je anders gaat reageren. Kalm, beheerst en relaxed. Het is geen big deal; we komen deze tijd wel door. Je plant je activiteiten anders, je draait er flexibel omheen. Stressen wil je niet, ook wil je je frustraties niet botvieren op de mensen om je heen. Je omarmt het en weet dat het na de kerst weer beter zal zijn.

Een uurtje terug

En dan gaat de klok een uurtje terug en je kukelt zo het donker in. Je weet het van tevoren en toch overvalt het je. De avond begint vroeg, met slecht weer zelfs al om vier uur in de middag. Je ziet geen hand voor ogen, bekers Yokidrink vliegen over de tafel en je blijft maar zoeken naar dingen die vlak voor je neus blijken te liggen. Degene die tegen je spreekt zie je pas, wanneer die persoon is uitgepraat.

Nu denk je: ik ben toch echt bijna blind. Elke herfst valt de confrontatie met je slechte zicht je harder dan je hebben kan. Al is het geen liefdesverdriet maar de winterblues, het liedje ‘Het regent harder dan ik hebben kan’ blijft hangen.

Vertragen

Je hebt de neiging om alles wat ‘moet’ midden op de dag te plannen, bij daglicht. Alle was, huishoudklusjes, boodschappen, sport en afspraken. En als het donker is ben je kapot. Het donker neemt alle gemak van je af. Je bent gedwongen te vertragen, meer op de tast te doen.

Waar het donker eerder op de dag kil aan voelt, voelt het – eenmaal op de bank – als een deken die je behaaglijk om je heen slaat. De uplighters gaan uit, de kaarsjes en led-lampjes gaan aan. Weg zijn alle prikkels, de geluiden en bewegingen waar je anders zo alert op moet zijn. Juist nu sukkel je in slaap, boven je boek of voor de TV. Dat gezellige kaarsje zie je amper branden.

De donkere dagen rijgen zich aaneen tot een lange winterslaap. Tot in februari je luikjes weer opengaan, je jezelf losrukt uit je winterslaap en denkt: ‘Ik heb het overleefd. Ik ben er weer. En ik zie meer dan ik dacht.’

Gepubliceerd in Raakvlak (17-11-17), Oogvereniging Oog en Oor

Reacties